سلام دوست عزيز

سال و فال ، مال و حال ، اصل و نسل ، تخت و بخت

بادت اندر شهرياري بر قرار و بر دوام

 

سال خرم ، فال نيكو ، مال وافر ، حال خوش

اصل ثابت ، نسل باقي ، تخت عالي ، بخت رام

 

 

يه شب... يه دل تنگ... يه ياد كهنه... يه يار قديمي...

ديشب وقتي كه صداتُ پس از ماهها از پشت سيمهاي تلفن شنيدم به سختي تونستم تشخيص بدم كه خودتي...

داره باورم ميشه كه از يادم ميري بيرون... از خاطراتم... چه قدر ازم دور شدي... و چه قدر غريبه... همون غريبه آشناي من كه يه روزي از 100 فرسخي مي شناختمت... اما حالا صداتم  با من بيگانه است...

ديشب وقتي چشمهام رو روي هم گذاشتم تصوير تو در ذهنم نقش بست اما تار بود.... درست نميديدم...

ديشب دلم برات تنگ شده بود... دلم هميشه برات تنگه... از اولشم تنگ بود حتي وقتي كه كنارم بودي و دستات تو دستم بود....

هميشه ازم دور بودي.... هميشه....

ديشب گوشه چشمام به يادت تر شد....

ديشب دلم يه سوزش عجيبي داشت...

ديشب دلم هوات كرده بود....

ديشب...

اما تو نبودي.... تو  كنارم نبودي... حتي توي خيالم هم درست نمي ديدمت..

ديشب شب بدي بود...

واسه بار آخر همه خاطراتتِ‌ُِ مرور كردم... مثل يه فيلم... خيلي سريع... بعضي جاهاش هم stop مي كردم و به چشمات خيره مي شدم...( آخ كه چه قدر دلم هواي چشمات كرده )

اما بالاخره تموم شد...وقتي خوب به همشون فكر كردم.... يه تصميم جديد گرفتم...

يه قلم... يه كاغذ... يه جفت چشم باروني... و يه پنجرة بارون خورده...

نوشتم... نوشتم... از تو ... از يادت... از دوست دارم ها... از چشمات... از دلتنگي هام ... از رفتنت... از نبودنت و در آخر اينكه.....

 هنوزم دوست دارم اي عشق ديرينة من

يه پاكت نامه... يه عكس يادگاري... يه دل شكسته... يه دست لباس...

راه افتادم و رفتم... رفتم و رفتم تا به مقصد رسيدم... يه گوشه خالي... كنار يه قبرستون ... يه قبر خالي... بي نام و نشون...نامه ات بوسيدم و گذاشتم تو قبر خالي... بعد هم عكست رو گذاشتم روش... بعد هم خاك ريختم... خاك ... خاك... خاك

يه قبر... يه شمع... يه شاخه گل... يه دل تنگ...

حالا ديگه جات مشخصِ ... حالا ديگه لازم نيست دنبالت بگردم... از اين به بعد ميام اين جا... هر وقت دلم گرفت... هر وقت دلم هواتُ كرد... هر وقت خواستم بيام پيشت ميام اينجا... ديگه لازم نيست تو خيابونا دنبالت بگردم... تو كوچه ها... تو خاطرات... ديگه منتظر برگشتنت نمي مونم... ديگه منتظر تلفنت نيستم... آخه ديگه مطمئنم كه تو مردي و جات هم گوشه يه قبرستون بي نام و نشونه...

 

 

 

 

 

 

 

 

دختری هستم به ســــن ســــی و ســه

                                                      فارغ از درس و کــــــلاس و مـــدرســه

مــــدرکـــــ لیــســـانـــس دارم در زبـــــان

                                                     دارم از خود خانــــه و جـــــا و مکـــــان
مرغـــم و خــواهـــم زبــهـــر خــود خروس

                                                      مانـــــده ام در حســــرت تاج عــروس
مبـل و اســباب و لـــــوازم هر چه هست

                                                      پنکه و سرویس خواب و فرش و تخــت
هست مـوجود و جهازم کـــــــامل اسـت

                                                       پول نقــد و زانـتـیـــا هم شامل است
هرچه گویی هست و تنها شوی نیست

                                                       برســـرم گیسو و زُلف و مـوی نیست
ترسم از بــی شــــوهــــری گـــردم تلف

                                                       بر دهــــــانــــم آیـــــد از انــدوه کـــــف
کاش جای این همــــــه پـــــول و پــــــله

                                                         گـــــیر میکــــرد شوهری توی تــــله
میشـدم عبـــد و کنـــیز شــــوی خــــود 

                                                       می نمـــودم چـــــاره درد موی خـــود
گیســـوانی عاریت چون یــــــال اســب

                                                    می نشاندم بر سَــــرَم بــــا زور چسب
زلــــــف خود را چون پریشــــان کردمی

                                                       عیب زلف خویش پنهــــــــان کــردمـی
آنچـــنـــــان شــــوری زخود برپـــاکـــنم

                                                       تاکــــــه شــــاید در دلــــش ماًوا کـنـم
بارالــــها تو کـــــرم کــــــن شــــــوی را

                                                       خود مرتـــب میکـــــــــنم این مــوی را

 

 

/ 2 نظر / 8 بازدید
دنيائيه بی ارزش

واقعا خنده دار بود آقای شاهی شاهی اميدوارم از اين زنا گير شما نياد