حس و حال

نیمه شب آواره و بی حس وحال در سرم سودای جامی بی زوال

پرسه ای اغاز کردیم در خیال ،
دل به یاد آورد ایام وصال ........
از جدایی یک دوسالی می گذشت ، یک دوسال از عمر رفت و برنگشت.
دل به یاد آورد اول بار را،
                                       خاطرات اولین دیدار را،
                                               آن نظر بازی و آن اسرار را ،
 آن دو چشم مست آهو وار را
هم چو رازی مبهم وسر بسته بود ، چو ن من از تکرار او هم خسته بود .
آمد و هم آشیان شد با من او ، هم نشین وهم زبان شد با من او .
خسته جان بودم که جان شد با من او ، ناتوان بود و توان شد با من او.
دامنش شد خوابگاه خستگی اینچنین آغاز شد دلبستگی ............
وای از آن شب زنده داری تا سحر ،
وای از آن عمری که با او شد به سر.
مست او بودم ز دنیا بی خبر ،
دم به دم این عشق می شد بیشتر.
آمد و در خلوتم دمساز شد.  گفتگوها بین ما آغاز شد.
گفتمش :
در عشق پابرجاست دل ،گر گشایی چشم دل ، زیباست دل .
گر تو زورق بان شوی دریاست دل ، بی تو شام بی فرداست دل
گفت:
در عشقت وفادارم بدان ،من تو را بس دوست می دارم بدان .
شوق وصلت را به سر دارم بدان ، چون تویی مخمور خمارم بدان
با تو شادی می شود غمهای من ، با تو زیبا می شود فردای من.
گفتمش :
عشقت به دل افزون شده ، دل ز جادوی غمت افسون شده.
جز تو هر یادی به دل مدفون شده ، عالم از زیبایت مجنون شده.
بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش ....
طعم بوسه از سرم برد عقل وهوش
در سرم جز عشق او سودا نبود......
بحر کس جز او در این دل جا نبود ، دیده جز بر روی او بینا نبود .
همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود .خوبی او شهره آفاق بود در نجابت در نکویی طاق بود.
 
روزگار اما وفا با ما نداشت. طاقت خوشبختی ما را نداشت.
پیش پای عشق ما سنگی گذاشت. بی گمان از مرگ ما پروا نداشت.
آخر این قصه هجران بود وبس ......، حسرت و رنج فراوان بود وبس ......
یار ما را از جدایی غم نبود ، در غمش مجنون عاشق کم نبود .
بر سر پیمان خود محکم نبود ، سهم من از عشق جز ماتم نبود.
با من دیوانه پیمان ساده بست .........   ساده هم آن عهد وپیمان را شکست.....
بی خبر پیمان یاری را گسست ، این خبر ناگاه پشتم را شکست......
آن کبوتر عاقبت از بند رست ، رفت و با دلدار دیگر عهد بست.
با که گویم آنکه هم خون من است ، خصم جان و تشنه خون من است ...
بخت بد بین وصل او قسمت نشد .
                    این گدا مشمول این رحمت نشد .
                                                  آن طلا حاصل به این قیمت نشد.
عاشقان را خوشدلی تقدیر نیست . با چنین تقدیر بد تدبیر نیست..........
از غمش با دود و دم همدم شدم . باده نوش غصه او من شدم ...........
مست ومخمور وخراب از غم شدم . ذره ذره آب گشتم کم شدم .........
آخر آتش زد دل دیوانه را ،سوخت بی پروا پر پروانه را ..........
عشق من از من گذشتی خوش گذر ، بعد از این حتی تو اسمم را نبر .......
خاطراتم را تو بیرون کن ز سر ، دیشب از کف رفت فردا را نگر ....
آخر این یکبار از من بشنو پند ، بر من وبر روزگارم دل مبند ........
عاشقی را دیر فهمیدی چه سود .عشق دیرین گسسته تار وپود ...............
گرچه آب رفته باز آید به رود
ماهی بیچاره اما مرده بود
/ 6 نظر / 4 بازدید
meri

be nazare man Behtare az matnhai estefade konid ke enerjie mosbat bede. [گل] Age emkan dare be webloge man ham sari bezanid. Albate rush ziad kar nakardam Faghat chand ta shere.

meri

be nazare man Behtare az matnhai estefade konid ke enerjie mosbat bede. [گل] Age emkan dare be webloge man ham sari bezanid. Albate rush ziad kar nakardam Faghat chand ta shere.

meri

be nazare man Behtare az matnhai estefade konid ke enerjie mosbat bede. [گل] Age emkan dare be webloge man ham sari bezanid. Albate rush ziad kar nakardam Faghat chand ta shere.

بی نام

خواهش می کنم این شعر رو حذف کنید

ندا

خیلی غمگین نوشتی احساس عجیبی تو شعرت هست ادمو مجبور میکنه تا تهش بخونه